مرقس ۷:۳۳-۳۵

۳۳

پس او را از میان جماعت به خلوت برده، انگشتان خود را در گوشهای او گذاشت و آب دهان انداخته، زبانش را لمس نمود؛

۳۴

و به سوی آسمان نگریسته، آهی کشید و بدو گفت، اَفَتَحْ! یعنی باز شو

۳۵

در ساعت گوشهای او گشاده و عقده زبانش حلّ شده، به درستی تکلّم نمود.