TRV
لاویان ۷:۱۱-۲۱
۱۱
« و این است قانون ذبیحه سلامتی كه كسی نزد خداوند بگذراند.
۱۲
اگر آن را برای تشكر بگذراند پس با ذبیحه تشكر، قرصهای فطیر سرشته شده به روغن، و نازكهای فطیر مالیده شده به روغن، و از آرد نرم آمیخته شده، قرصهای سرشته شدۀ به روغن را بگذراند.
۱۳
با قرصهای نان خمیر مایهدار قربانی خود را همراه ذبیحه تشكر سلامتی خود بگذراند.
۱۴
و از آن از هر قربانی یكی را برای هدیه افراشتنی نزد خداوند بگذراند، و از آنِ آن كاهن كه خون ذبیحه سلامتی را میپاشد خواهد بود.
۱۵
و گوشت ذبیحه تشكر سلامتی او در روز قربانی وی خورده شود، چیزی از آن را تا صبح نگذارد.
۱۶
و اگر ذبیحه قربانی او نذری یا تبرعی باشد، در روزی كه ذبیحه خود را میگذراند خورده شود، و باقی آن در فردای آن روز خورده شود.
۱۷
و باقی گوشت ذبیحه در روز سوم به آتش سوخته شود.
۱۸
و اگر چیزی از گوشت ذبیحه سلامتی او در روز سوم خورده شود مقبول نخواهد شد و برای كسی كه آن را گذرانید محسوب نخواهد شد، نجس خواهد بود. و كسی كه آن را بخورد گناه خود را متحمل خواهد شد.
۱۹
و گوشتی كه به هر چیز نجس برخورد، خورده نشود، به آتش سوخته شود، و هر كه طاهر باشد از آن گوشت بخورد.
۲۰
لیكن كسی كه از گوشت ذبیحه سلامتی كه برای خداوند است بخورد و نجاست او بر او باشد، آن كس از قوم خود منقطع خواهد شد.
۲۱
و كسی كه هر چیز نجس را خواه نجاست آدمی، خواه بهیمۀ نجس، خواه هر چیز مكروه نجس را لمس كند، و از گوشت ذبیحه سلامتی كه برای خداوند است بخورد، آن كس از قوم خود منقطعخواهد شد.«
Settings