لاویان ۱۷:۱-۱۲
۱
و خداوند موسی را خطاب كرده، گفت:
۲
«هارون و پسرانش و جمیع بنی‌اسرائیل را خطاب كرده، به ایشان بگو: این است كاری كه خداوند می‌فرماید و می‌گوید:
۳
هر شخصی از خاندان اسرائیل كه گاو یا گوسفند یا بزدر لشكرگاه ذبح نماید، یا آنكه بیرون لشكرگاه ذبح نماید،
۴
و آن را به در خیمه اجتماع نیاورد، تا قربانی برای خداوند پیش مسكن خداوند بگذراند، بر آن شخص خون محسوب خواهد شد. او خون ریخته است و آن شخص از قوم خود منقطع خواهد شد.
۵
تا آنكه بنی‌اسرائیل ذبایح خود را كه در صحرا ذبح می‌كنند بیاورند، یعنی برای خداوند به در خیمۀ اجتماع نزد كاهن آنها را بیاورند، و آنها را بجهت ذبایح سلامتی برای خداوند ذبح نمایند.
۶
و كاهن خون را بر مذبح خداوند نزد در خیمه اجتماع بپاشد، و پیه را بسوزاند تا عطر خوشبو برای خداوند شود.
۷
و بعد از این، ذبایح خود را برای دیوهایی كه در عقب آنها زنا می‌كنند دیگر ذبح ننمایند. این برای ایشان در پشتهای ایشان فریضۀ دائمی خواهد بود.
۸
« و ایشان را بگو: هر كس از خاندان اسرائیل و از غریبانی كه در میان شما مأوا گزینند كه قربانی سوختنی یا ذبیحه بگذراند،
۹
و آن را به در خیمه اجتماع نیاورد، تا آن را برای خداوند بگذراند. آن شخص از قوم خود منقطع خواهد شد.
۱۰
و هر كس از خاندان اسرائیل یا از غریبانی كه در میان شما مأوا گزینند كه هر قسم خون را بخورد، من روی خود را بر آن شخصی كه خون خورده باشد برمی‌گردانم، و او را از میان قومش منقطع خواهم ساخت.
۱۱
زیرا كه جان جسد در خون است، و من آن را بر مذبح به شما داده‌ام تا برای جانهای شما كفاره كند، زیرا خون است كه برای جان كفاره می‌كند.
۱۲
بنابراین بنی‌اسرائیل‌را گفته‌ام: هیچكس از شما خون نخورد و غریبی كه در میان شما مأوا گزیند خون نخورد.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی
Settings