مراثی ارمیا ۳:۳۷-۴۲
۳۷
كیست كه بگوید و واقع شود اگر خداوند امر نفرموده باشد.
۳۸
آیا از فرمان حضرت اعلی هم بدی و هم نیكویی صادر نمیشود؟
۳۹
پس چرا انسان تا زنده است و آدمی به سبب سزای گناهان خویش شكایت كند؟
۴۰
راههای خود را تجسّس و تفحّص بنماییم و بسوی خداوند بازگشت كنیم.
۴۱
دلها و دستهای خویش را بسوی خدایی كه در آسمان است برافرازیم،
۴۲
(و بگوییم): «ما گناه كردیم و عصیان ورزیدیـم و تو عفـو نفرمـودی.
Settings