مراثی ارمیا ۳:۲۴-۳۰
۲۴
و جان من میگوید كه خداوند نصیب من است، بنابراین بر او امیدوارم.
۲۵
خداوند به جهت كسانی كه بر او توكّلدارند و برای آنانی كه او را میطلبند نیكو است.
۲۶
خوب است كه انسان امیدوار باشد و با سكوت انتظار نجات خداوند را بكشد.
۲۷
برای انسان نیكو است كه یوغ را در جوانی خود بردارد.
۲۸
به تنهایی بنشیند و ساكت باشد زیرا كه او آن را بر وی نهاده است.
۲۹
دهان خود را بر خاك بگذارد كه شاید امید باشد.
۳۰
رخسار خود را به زنندگان بسپارد و از خجالت سیر شود.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی