TRV
مراثی ارمیا ۳:۲۱-۳۳
۲۱
و من آن را در دل خود خواهم گذرانید و از این سبب امیدوار خواهم بود.
۲۲
از رأفتهای خداوند است كه تلف نشدیم زیرا كه رحمتهای او بیزوال است.
۲۳
آنها هر صبح تازه میشود و امانت تو بسیار است.
۲۴
و جان من میگوید كه خداوند نصیب من است، بنابراین بر او امیدوارم.
۲۵
خداوند به جهت كسانی كه بر او توكّلدارند و برای آنانی كه او را میطلبند نیكو است.
۲۶
خوب است كه انسان امیدوار باشد و با سكوت انتظار نجات خداوند را بكشد.
۲۷
برای انسان نیكو است كه یوغ را در جوانی خود بردارد.
۲۸
به تنهایی بنشیند و ساكت باشد زیرا كه او آن را بر وی نهاده است.
۲۹
دهان خود را بر خاك بگذارد كه شاید امید باشد.
۳۰
رخسار خود را به زنندگان بسپارد و از خجالت سیر شود.
۳۱
زیرا خداوند تا به ابد او را ترك نخواهد نمود.
۳۲
زیرا اگر چه كسی را محزون سازد لیكن بر حسب كثرت رأفت خود رحمت خواهد فرمود.
۳۳
چونكه بنیآدم را از دل خود نمیرنجاند و محزون نمیسازد.
Settings