ارمیا ۱۲:۱-۶
۱
ای خداوند تو عادل تر هستی از اینكه من با تو محاجّه نمایم. لیكن درباره احكامت با تو سخن خواهم راند. چرا راه شریران برخوردار میشود و جمیع خیانتكاران ایمن میباشند؟
۲
تو ایشان را غرس نمودی پس ریشه زدند و نموّ كرده، میوه نیز آوردند. تو به دهان ایشان نزدیكی، امّا از قلب ایشان دور.
۳
اما تو ای خداوند مرا میشناسی و مرا دیده، دل مرا نزد خود امتحان كردهای. ایشان را مثل گوسفندان برای ذبح بیرون كش و ایشان را به جهت روز قتل تعیین نما.
۴
زمین تا به كی ماتم خواهد نمود و گیاه تمامی صحرا خشك خواهد ماند. حیوانات و مرغان به سبب شرارت ساكنانش تلف شدهاند زیرا میگویند كه او آخرت ما را نخواهد دید.
۵
اگر وقتی كه با پیادگان دویدی، تو را خسته كردند؟ پس چگونه با اسبان میتوانی برابری كنی؟ و هر چند در زمین سالم، ایمن هستی در طغیان اردنّ چه خواهی كرد؟
۶
زیرا كه هم برادرانت و هم خاندان پدرت به تو خیانت نمودند و ایشان نیز در عقب تو صدای بلند میكنند پس اگر چهسخنان نیكو به تو بگویند ایشان را باور مكن.
Settings