اشعیا ۲۲:۱-۴
۱
الا´ن تو را چه شد كه كلّیةً بر بامها برآمدی؟
۲
ای كه پر از شورشها هستی و ای شهر پرغوغا و ای قریه مفتخر! كشتگانت كشته شمشیر نیستند و در جنگ هلاك نشدهاند.
۳
جمیع سرورانت با هم گریختند و بدون تیراندازان اسیر گشتند. همگانی كه در تو یافت شدند با هم اسیر گردیدند و به جای دور فرار كردند.
۴
بنابراین گفتم نظر خود را از من بگردانید زیرا كه با تلخی گریه میكنم. برای تسلّی من دربارۀ خرابی دختر قومم الحاح مكنید.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی