Skip to content
عبرانیان ۱:۵-۱۲

عبرانیان ۱:۵-۱۲

۵
زیرا به کدام یک از فرشتگان هرگز گفت که، تو پسر من هستی، من امروز تو را تولید نمودم؟ و ایضاً، من او را پدر خواهم بود و او پسر من خواهد بود؟
۶
و هنگامی که نخست‌زاده را باز به جهان می‌آورَد، می‌گوید که، جمیع فرشتگان خدا او را پرستش کنند.
۷
و در حقّ فرشتگان می‌گوید که فرشتگان خود را بادها می‌گرداند و خادمان خود را شعلهٔ آتش.
۸
امّا در حقّ پسر {نیز می‌گوید}، ای خدا تخت تو تا ابدالآباد است و عصای ملکوت تو عصای راستی است.
۹
عدالت را دوست و شرارت را دشمن می‌داری؛ بنابراین خدا، خدای تو، تو را به روغن شادمانی بیشتر از رفقایت مسح کرده است.
۱۰
و، تو ای خداوند، در ابتدا زمین را بنا کردی و افلاک مصنوع دستهای تو است.
۱۱
آنها فانی، لکن تو باقی هستی، و جمیع آنها چون جامه مندرس خواهد شد،
۱۲
و مثل ردا آنها را خواهی پیچید و تغییر خواهند یافت. لکن تو همان هستی و سالهای تو تمام نخواهد شد.
Settings

Reading Style

Typeface

Font Size 19px

Options