TRV
حزقیال ۳۴:۱-۹
۱
و كلام خداوند بر من نازل شده، گفت:
۲
«ای پسر انسان به ضدّ شبانان اسرائیل نبوّت نما و نبوّت كرده، به ایشان یعنی به شبانان بگو: خداوند یهوه چنین میفرماید: وای بر شبانان اسرائیل كه خویشتن را میچرانند. آیا نمیباید شبانان گله را بچرانند؟
۳
شما پیه را میخورید و پشم را میپوشید و پرواریها را میكُشید، امّا گله را نمیچرانید.
۴
ضعیفان را تقویت نمیدهید و بیماران را معالجه نمینمایید و شكستهها را شكسته بندی نمیكنید و راندهشدگان را پس نمیآورید و گمشدگان را نمیطلبید، بلكه بر آنها با جور و ستم حكمرانی مینمایید.
۵
پس بدون شبان پراكنده میشوند و خوراك همه حیوانات صحرا گردیده، آواره میگردند.
۶
گوسفندان من بر جمیع كوهها و بر همه تلّهای بلند آواره شدهاند. و گله من بر روی تمامی زمین پراكنده گشته، كسی ایشان را نمیطلبد و برای ایشان تفحّص نمینماید.
۷
پس ای شبانان كلام خداوند را بشنوید!
۸
خداوند یهوه میفرماید: به حیات خودم قسم هر آینه چونكه گله من به تاراج رفته و گوسفندانم خوراك همه حیوانات صحرا گردیده، شبانی ندارند. و شبانان من گوسفندانم را نطلبیدند. بلكه شبانانْ خویشتن را چرانیدند و گله مرا رعایت ننمودند.
۹
«بنابراین ای شبانان، كلام خداوند را بشنوید!
Settings