جامعه ۷:۱-۱۴
۱
نیكنامی از روغن معطّر بهتر است و روز مُمات از روز ولادت.
۲
رفتن به خانه ماتم از رفتن به خانه ضیافت بهتر است زیرا كه اینآخرتِ همه مردمان است و زندگان این را در دل خود مینهند.
۳
حزن از خنده بهتر است زیرا كه از غمگینی صورت، دل اصلاح میشود.
۴
دل حكیمان در خانه ماتم است و دل احمقان در خانه شادمانی.
۵
شنیدن عتاب حكیمان بهتر است از شنیدن سرود احمقان،
۶
زیرا خنده احمقان مثل صدای خارها در زیر دیگ است و این نیز بطالت است.
۷
به درستی كه ظلم، مردِ حكیم را جاهل میگرداند و رشوه، دل را فاسد میسازد.
۸
انتهای امر از ابتدایش بهتر است؛ و دل حلیم از دل مغرور نیكوتر.
۹
در دل خود به زودی خشمناك مشو زیرا خشم در سینه احمقان مستقّر میشود.
۱۰
مگو چرا روزهای قدیم از این زمان بهتر بود، زیرا كه در این خصوص از روی حكمت سؤال نمیكنی.
۱۱
حكمت مثل میراث نیكو است بلكه به جهت بینندگان آفتاب نیكوتر.
۱۲
زیرا كه حكمت ملجایی است و نقره ملجایی؛ اما فضیلتِ معرفت این است كه حكمت صاحبانش را زندگی میبخشد.
۱۳
اعمال خدا را ملاحظه نما زیرا كیست كه بتواند آنچه را كه او كج ساخته است راست نماید؟
۱۴
در روز سعادتمندی شادمان باش و در روز شقاوت تأمل نما زیرا خدا این را به ازاء آن قرار داد كه انسان هیچ چیز را كه بعد از او خواهد شد دریافت نتواند كرد.
Settings