جامعه ۵:۲۰
نمایش آیهٔ ۲۰ همراه با بافت پیرامون.
۱۷
و تمامی ایام خود را در تاریكی میخورَد و با بیماری و خشم، بسیار محزون میشود.
۱۸
اینك آنچه من دیدم كه خوب و نیكو میباشد، این است كه انسان در تمامی ایام عمر خود كه خدا آن را به او میبخشد بخورد و بنوشد و از تمامی مشقّتی كه زیر آسمان میكشد، به نیكویی تمتّع ببرد زیرا كه نصیبش همین است.
۱۹
و نیز هر انسانی كه خدا دولت و اموال به او ببخشد و او را قوّت عطا فرماید كه از آن بخورد و نصیب خود را برداشته، از محنت خود مسرور شود، این بخشش خدا است.
۲۰
زیرا روزهای عمر خود را بسیار به یاد نمیآورد چونكه خدا او را از شادی دلش اجابت فرموده است.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی
Settings