موآب شورش می‌کند؛ اخزیا از بعل زبوب مشورت می‌گیرد
۱
و بعد از وفات اَخاب، موآب بر اسرائیل‌عاصی شدند.
۲
و اَخَزْیا از پنجرۀ بالاخانۀ خود كه در سامره بود افتاده، بیمار شد. پس رسولان را روانه نموده، به ایشان گفت: «نزد بَعْل زَبُوب، خدای عَقْرُون رفته، بپرسید كه آیا از این مرض شفا خواهم یافت؟»
۳
و فرشتۀ خداوند به ایلیای تِشْبی گفت: «برخیز و به ملاقاتِ رسولانِ پادشاهِ سامره برآمده، به ایشان بگو كه آیا از این جهت كه خدایی در اسرائیل نیست، شما برای سؤال نمودن از بَعْل زَبُوب، خدای عَقْرُون می‌روید؟
۴
پس خداوند چنین می‌گوید: از بستری كه بر آن برآمدی، فرود نخواهی شد بلكه البته خواهی مرد.»
۵
و ایلیا رفت و رسولان نزد وی برگشتند و او به ایشان گفت: «چرا برگشتید؟»
۶
ایشان در جواب وی گفتند: «شخصی به ملاقات ما برآمده، ما را گفت: بروید و نزد پادشاهی كه شما را فرستاده است، مراجعت كرده، او را گویید: خداوند چنین می‌فرماید: آیا از این جهت كه خدایی در اسرائیل نیست، تو برای سؤال نمودن از بَعْل زَبُوب، خدای عَقْرُون می‌فرستی؟ بنابراین از بستری كه به آن برآمدی، فرود نخواهی شد بلكه البته خواهی مُرد.»
۷
او به ایشان گفت: «هیأت شخصی كه به ملاقات شما برآمد و این‌سخنان را به شما گفت چگونه بود؟»
۸
ایشان او را جواب دادند: «مرد موی‌دار بود و كمربند چرمی بر كمرش بسته بود.» او گفت: «ایلیای تِشْبی است.»
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی