Psalmów 33

Wezwanie do radosnej chwały 1–3

Weselcie się w PANU, sprawiedliwi, bo prawym przystoi chwała.

Wysławiajcie PANA na harfie, śpiewajcie mu przy cytrze i z instrumentem o dziesięciu strunach.

Śpiewajcie mu nową pieśń, pięknie i głośno mu grajcie.

Słowo PANA bowiem jest prawe i wszystkie jego dzieła są dokonane w wierności.

On miłuje sprawiedliwość i sąd, pełna jest ziemia miłosierdzia PANA.

Słowem PANA zostały uczynione niebiosa i tchnieniem jego ust wszystkie ich zastępy.

On gromadzi wody morskie jak na stos i w skarbcach zbiera głębiny.

Niech cała ziemia boi się PANA, niech się go lękają wszyscy mieszkańcy świata.

On bowiem przemówił i stało się; on rozkazał i powstało.

PAN udaremnia zamiary narodów, niweczy zamysły ludów.

Zamiar PANA trwa na wieki, myśli jego serca z pokolenia na pokolenie.

Błogosławiony naród, którego Bogiem jest PAN; lud, który on wybrał sobie na dziedzictwo.

PAN patrzy z nieba, widzi wszystkich synów ludzkich.

Z miejsca, w którym przebywa, spogląda na wszystkich mieszkańców ziemi.

Ukształtował serce każdego z nich, przygląda się wszystkim ich czynom.

Nie wybawi króla liczne wojsko ani nie ocali wojownika wielka siła.

Koń jest zwodniczy w wybawieniu, nie ocali swą wielką siłą.

Oto oko PANA nad tymi, którzy się go boją, nad tymi, którzy ufają jego miłosierdziu;

Aby ocalić od śmierci ich duszę i żywić ich w czasie głodu.

Nasza dusza oczekuje PANA, on jest naszą pomocą i tarczą.

W nim bowiem rozraduje się nasze serce, bo ufamy jego świętemu imieniu.

Niech będzie nad nami twoje miłosierdzie, PANIE, według pokładanej w tobie nadziei.