مزامیر ۱۶ - فارسی · OPV

۱

{مکتوم داود} ای خدا مرا محافظت فرما، زیرا برتو توکل می‌دارم.

۲

خداوند را گفتم، تو خداوند من هستی. نیکویی من نیست غیر از تو.

۳

و امّا مقدّسانی که در زمین‌اند و فاضلان، تمامی خوشی من در ایشان است.

۴

دردهای آنانی که عقب {خدای} دیگر می‌شتابند، بسیار خواهد شد. هدایای خونی ایشان را نخواهم ریخت، بلکه نام ایشان را به زبانم نخواهم آورد.

۵

خداوند نصیبِ قسمت و کاسهٔ من است. تو قرعهٔ مرا نگاه می‌داری.

۶

خِطّه‌های من به جایهای خوش افتاد. میراث بَهیّ به من رسیده است.

۷

خداوند را که مرا نصیحت نمود، متبارک می‌خوانم. شبانگاه نیز قلبم مرا تنبیه می‌کند.

۸

خداوند را همیشه پیش روی خود می‌دارم. چونکه به دست راست من است، جنبش نخواهم خورد.

۹

از این رو دلم شادی می‌کند و جلالم به وجد می‌آید؛ جسدم نیز در اطمینان ساکن خواهد شد.

۱۰

زیرا جانم را در عالم اموات ترک نخواهی کرد، و قدوس خود را نخواهی گذاشت که فساد را بیند.

۱۱

طریق حیات را به من خواهی آموخت. به حضور تو کمال خوشی است و به دست راست تو لذت‌ها تا ابدالآباد!

مزامیر۱۶