مزامیر ۱۰۱

نذر پادشاه برای عدالت و رحمت ۱–۴

{مزمور داود} رحمت و انصاف را خواهم سرایید.نزد تو ای خداوند، تسبیح خواهم خواند.

در طریق کامل به خردمندی رفتار خواهم نمود. نزد من کی خواهی آمد؟ در خانهٔ خود با دل سلیم سالک خواهم شد.

چیزی بد را پیش نظر خود نخواهم گذاشت. کار کج روان را مکروه می‌دارم، به من نخواهد چسبید.

دل کج از من دور خواهد شد. شخص شریر را نخواهم شناخت.

کسی را که در خُفیَه به همسایهٔ خود غیبت گوید، هلاک خواهم کرد. کسی را که چشم بلند و دل متکبر دارد تحّمل نخواهم کرد.

چشمانم بر امنای زمین است تا با من ساکن شوند. کسی که به طریق کامل سالک باشد، خادم من خواهد بود.

حیله گر در خانهٔ من ساکن نخواهد شد. دروغگو پیش نظر من نخواهد ماند.

همهٔ شریران زمین را صبحگاهان هلاک خواهم کرد تا جمیع بدکاران را از شهر خداوند منقطع سازم.

متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی