สุภาษิต ๗:๑๐-๑๖

๑๐

และดูเถิด หญิงคนหนึ่งมาพบเขาแต่งตัวอย่างหญิงแพศยาหัวใจเจ้าเล่ห์

๑๑

(นางจัดจ้านและดื้อดึง เท้าของนางไม่อยู่กับบ้าน

๑๒

ประเดี๋ยวอยู่ถนน ประเดี๋ยวอยู่ตามถนน และนางหมอบคอยอยู่ทุกมุม)

๑๓

นางฉวยเขาได้และจุบเขา นางพูดกับเขาอย่างไม่มียางอายว่า

๑๔

"ฉันจำต้องถวายเครื่องสักการบูชา และวันนี้ฉันได้ทำตามคำปฏิญาณแล้ว

๑๕

ฉันจึงออกมาหาเธอ เสาะหาหน้าเธอ และฉันพบเธอแล้ว

๑๖

ฉันได้ประดับเตียงของฉันด้วยผ้าคลุม เป็นผ้าลินินอียิปต์สีต่างๆ