เพลงคร่ำครวญ ๓:๒๗-๓๐

๒๗

เป็นการดีที่คนเราจะแบกแอกในปฐมวัย

๒๘

ให้เขานั่งเงียบๆอยู่แต่ลำพัง เพราะพระองค์ทรงวางแอกนั้นเอง

๒๙

ให้เขาเอาปากจดไว้ในผงคลีดิน ถ้าทำดังนั้นชะรอยจะมีหวัง

๓๐

ให้เขาเอียงแก้มให้ผู้ที่ตบเขา ให้เขายอมรับความอับอายอย่างเต็มเปี่ยมเถิด

อ่านบทเต็ม ๓

Reading Style

Typeface

Font Size 19px

Options