Skip to content
เพลงคร่ำครวญ ๓:๒๗-๓๐

เพลงคร่ำครวญ ๓:๒๗-๓๐

๒๗
เป็นการดีที่คนเราจะแบกแอกในปฐมวัย
๒๘
ให้เขานั่งเงียบๆอยู่แต่ลำพัง เพราะพระองค์ทรงวางแอกนั้นเอง
๒๙
ให้เขาเอาปากจดไว้ในผงคลีดิน ถ้าทำดังนั้นชะรอยจะมีหวัง
๓๐
ให้เขาเอียงแก้มให้ผู้ที่ตบเขา ให้เขายอมรับความอับอายอย่างเต็มเปี่ยมเถิด
Settings

Reading style

Typeface

Font size 19px

Reading width 90 chars

Options