Ijobowa 31:24-28
24
Jeźlim pokładał w złocie nadzieję moję, a do bryły złota mawiałem: Tyś ufanie moje;
25
Jeźlim się weselił z wielu bogactw moich, a iż wiele nabyła ręka moja;
26
Jeźlim patrzał na światłość słońca, gdy świeciło, a na miesiąc, gdy wspaniało chodził;
27
I dało się uwieść potajemnie serce moje, a całowały rękę moję usta moje:
28
I toćby była nieprawość osądzenia godna; bobym się tem zaprzał Boga z wysokości.
Settings