TRV
مزامیر ۳۴:۱-۶
۱
مزمور داود وقتی که منش خود را به حضور اَبِیمَلَک تغییر داد و از حضور او بیرون رانده شده، برفت خداوند را در هر وقت متبارک خواهمگفت. تسبیح او دائماً بر زبان من خواهد بود.
۲
جان من در خداوند فخر خواهد کرد. مسکینان شنیده، شادی خواهند نمود.
۳
خداوند را با من تکبیر نمایید. نام او را با یکدیگر برافرازیم.
۴
چون خداوند را طلبیدم، مرا مستجاب فرمود و مرا از جمیع ترسهایم خلاصی بخشید.
۵
بسوی او نظر کردند و منور گردیدند و رویهای ایشان خجل نشد.
۶
این مسکین فریاد کرد و خداوند او را شنید و او را از تمامیِ تنگیهایش رهایی بخشید.
Settings