Skip to content
مزامیر ۳۴:۱-۲

مزامیر ۳۴:۱-۲

۱
مزمور داود وقتی که منش خود را به حضور اَبِیمَلَک تغییر داد و از حضور او بیرون رانده شده، برفت خداوند را در هر وقت متبارک خواهمگفت. تسبیح او دائماً بر زبان من خواهد بود.
۲
جان من در خداوند فخر خواهد کرد. مسکینان شنیده، شادی خواهند نمود.
Settings

Reading Style

Typeface

Font Size 19px

Options