مزامیر ۳۴:۱-۲
۱
مزمور داود وقتی که منش خود را به حضور اَبِیمَلَک تغییر داد و از حضور او بیرون رانده شده، برفت خداوند را در هر وقت متبارک خواهمگفت. تسبیح او دائماً بر زبان من خواهد بود.
۲
جان من در خداوند فخر خواهد کرد. مسکینان شنیده، شادی خواهند نمود.