مزامیر ۲۵:۱-۷
۱
{مزمور داود} ای خداوند، بسوی تو جان خود را برمیافرازم. ای خدای من، بر تو توکل میدارم؛
۲
پس مگذار که خجل بشوم و دشمنانم بر من فخر نمایند.
۳
بلی، هر که انتظار تو میکشد خجل نخواهد شد. آنانی که بیسبب خیانت میکنند خجل خواهند گردید.
۴
ای خداوند، طریقهای خود را به من بیاموز و راههای خویش را به من تعلیم ده.
۵
مرا به راستیِ خود سالک گردان و مرا تعلیم ده زیرا تو خدای نجات من هستی. تمامی روز منتظر تو بودهام.
۶
ای خداوند، احسانات و رحمتهای خود را به یاد آور چونکه آنها از ازل بوده است.
۷
خطایای جوانی و عصیانم را به یاد میاور. ای خداوند به رحمت خود و به خاطر نیکویی خویش مرا یاد کن.
Settings