Skip to content
مزامیر ۱۴۲:۱-۲

فریاد عاجزانه از غار

مزامیر ۱۴۲:۱-۲
۱
{قصیده داود و دعا وقتی‌که در مغاره بود} به آواز خود نزد خداوند فریاد برمی‌آورم. به آواز خود نزد خداوند تضرّع می‌نمایم.
۲
ناله خود را در حضور او خواهم ریخت. تنگیهای خود را نزد او بیان خواهم کرد.
Settings

Reading style

Typeface

Font size 19px

Reading width 90 chars

Options