مزامیر ۱۰۴:۲۰

نمایش آیهٔ ۲۰ همراه با بافت پیرامون.

۱۷

که در آنها مرغان آشیانهای خود را می‌گیرند و امّا صنوبر خانهٔ لقلق می‌باشد.

۱۸

کوه‌های بلند برای بزهای کوهی و صخره‌ها برای یربوع ملجاء است.

۱۹

ماه را برای موسمها ساخت و آفتاب مغرب خود را می‌داند.

۲۰

تاریکی می‌سازی و شب می‌شود که در آن همهٔ حیوانات جنگلی راه می‌روند.

۲۱

شیر بچگان برای شکار خود غرّش می‌کنند و خوراک خویش را از خدا می‌جویند.

۲۲

چون آفتاب طلوع می‌کند جمع می‌شوند و در بیشه‌های خود می‌خوابند.

۲۳

انسان برای عمل خود بیرون می‌آید و بجهت شغل خویش تا شامگاه.