TRV
امثال ۲:۱-۹
۱
ای پسر من اگر سخنان مرا قبول مینمودی و اوامر مرا نزد خود نگاه میداشتی،
۲
تا گوش خود را به حكمت فرا گیری و دل خود را به فطانت مایل گردانی،
۳
اگر فهم را دعوت میكردی و آواز خود را به فطانت بلند مینمودی،
۴
اگر آن را مثل نقره میطلبیدی و مانند خزانههای مخفی جستجو میكردی،
۵
آنگاه ترس خداوند را میفهمیدی، و معرفت خدا را حاصل مینمودی.
۶
زیرا خداوند حكمت را میبخشد، و از دهان وی معرفت و فطانت صادر میشود.
۷
به جهت مستقیمان، حكمت كامل را ذخیره میكند و برای آنانی كه در كاملّیت سلوك مینمایند، سپر میباشد،
۸
تا طریقهای انصاف را محافظت نماید و طریق مقّدسان خویش را نگاه دارد.
۹
پس آنگاه عدالت و انصاف را میفهمیدی، واستقامت و هر طریق نیكو را.
Settings