TRV
لاویان ۲:۱-۷
۱
« و هرگاه كسی قربانی هدیۀ آردی بجهت خداوند بگذراند، پس قربانی او از آرد نرم باشد، و روغن بر آن بریزد و كندر بر آن بنهد.
۲
و آن را نزد پسران هارون كهنه بیاورد، و یك مشت از آن بگیرد یعنی از آرد نرمش و روغنش با تمامی كندرش و كاهن آن را برای یادگاری بسوزاند، تا هدیۀ آتشین و عطر خوشبو بجهت خداوند باشد.
۳
و بقیۀ هدیۀ آردی از آن هارون و پسرانش باشد. این از هدایای آتشین خداوندقدساقداس است.
۴
و هرگاه قربانی هدیۀ آردی پخته شدهای در تنور بگذرانی، پس قرصهای فطیر از آرد نرم سرشته شده به روغن، یا گِردههای فطیر مالیده شده به روغن باشد.
۵
و اگر قربانی تو هدیۀ آردی بر ساج باشد، پس از آرد نرم فطیر سرشته شده به روغن باشد.
۶
و آن را پارهپاره كرده، روغن بر آن بریز. این هدیۀ آردی است.
۷
و اگر قربانی تو هدیۀ آردی تابه باشد از آرد نرم با روغن ساخته شود.
Settings