مراثی ارمیا ۳:۲۷-۳۰

۲۷

برای‌ انسان‌ نیكو است‌ كه‌ یوغ‌ را در جوانی‌ خود بردارد.

۲۸

به‌ تنهایی‌ بنشیند و ساكت‌ باشد زیرا كه‌ او آن‌ را بر وی‌ نهاده‌ است‌.

۲۹

دهان‌ خود را بر خاك‌ بگذارد كه‌ شاید امید باشد.

۳۰

رخسار خود را به‌ زنندگان‌ بسپارد و از خجالت‌ سیر شود.